ཁྱེད་ཉིད་གནས་ས།:མདུན་ངོས། > རྔ་ལྗོངས།  > མི་སྣ།

བོད་ཀྱི་བུད་མེད་རྩོམ་པ་པོ་ཟླ་བ་མེ་ཏོག

རྩོམ་པ་པོ།      དུས་ཚོད།  2016-08-17 10:49:57     རྩོམ་ཁུངས།  རྔ་བའི་གསར་འགྱུར་དྲ་བ།

1.jpg

        རྔ་བའི་གསར་འགྱུར་དྲ་བའི་འཕྲིན གསར་འགོད་པ་ཀོ་དོ་མཁན་པོ། དེ་རིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཀློག་པ་པོ་ལྷན་རྒྱས་ཀྱི་མིག་ལམ་དུ་འབུལ་རྒྱུ་ནི་བོད་ཀྱི་བུད་མེད་རྩོམ་པ་པོ་ཟླ་བ་མེ་ཏོག་གམ་རྒྱ་མིང་ལ་ཧན་ནན་འབོད་པ་དེ་ཡིན། མོ་ནི་རྒྱལ་མོ་ཚ་བ་རོང་གི་ཡུལ་གྱི་ལྟེ་གནས་ཆུ་ཆེན་ས་ཆར་སྐྱེས་ནས་མཚར་ལོངས་བྱུང་བའི་བུད་མེད་རྩོམ་པ་པོ་ཞིག་ཡིན། མོ་ན་ཆུང་སློབ་གྲྭ་འགྲིམ་དུས་ནས་རྩོམ་རིག་ལ་དགའ་ཞེན་ཆེ་ཞིང་སྤྲོ་མོས་ལྡན་ལ། ལྷག་ཏུ་སྒྲུང་རྩོམ་འབྲི་བར་ཧ་ཅང་དགའ་མོས་ཆེ། 

        མོ་ཟླ་བ་མེ་ཏོག་ནི་ཀྲུང་གོའི་སྒྲུང་རྩོམ་རིག་ཚོགས་ཀྱི་ཚོགས་མི་དང་ཀྲུང་གོའི་གྲངས་ཉུང་མི་རིགས་རྩོམ་པ་པོ་མཐུན་ཚོགས་ཀྱི་ཚོགས་མི། ལུའུ་ཤུན་རྩོམ་རིག་སློབ་གླིང་གི་སྐབས་20པའི་གྲངས་ཉུང་མི་རིགས་རྩོམ་རིག་གསར་གཏོད་འཛིན་གྲྭའི་སློབ་མ། པ་ཅིང་རྩོམ་རིག་སློབ་གླིང་གི་སྐབས་དང་བོའི་ཆེས་མཐོ་བའི་གསོ་སྦྱོང་འཛིན་གྲྭའི་སློབ་མ། སི་ཁྲོན་ཞིང་ཆེན་རྩོམ་རིག་སྒྱུ་རྩལ་མཉམ་འབྲེལ་ཚོགས་པའི་མ་ལག་གི་ཕུལ་བྱུང་ལས་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་སྙན་མང་བོ་གསོལ་ཡོད། 

        ཟླ་བ་མེ་ཏོག་གི་རྩོམ་ཆོས་མང་བོ་ཀློག་པ་པོ་དང་ན་གཞོན་གྱི་རྩོམ་པ་པོ། སི་ཁྲོན་རྩོམ་རིག སི་ཁྲོན་ཉིན་རེའི་ཚགས་པར། མཚོ་སྔོན་ཉིན་རེའི་ཚགས་པར། སི་ཁྲོན་པར་རིས་ཚགས་པར། ནན་ཡུན་ཀང་ཉིན་རེའི་ཚགས་པར། རྔ་བའི་ཉིན་རེའི་ཚགས་པར། སྤང་ལྗོངས། གངས་དཀར་རི་བོ་སོགས་ཀྱི་དུས་དེབ་དང་ཚགས་པར་ཐོག་ཏུ་མང་བོ་བཀོད་མྱངས་བ་མ་ཟད། རྩོམ་ཆོས་ཁ་ཤས་དུས་རབས་གསར་བའི་ཀྲུང་གོའི་གྲངས་ཉུང་མི་རིགས་རྩོམ་རིག་གི་རྩོམ་ཆོས་སུ་ལེགས་བདམས་བྱས་ཡོད། ༢༠༡༣ལོར་སྒྲུང་རྩོམ་མོའི་རང་མདངས་ཞེས་པའི་དཔེ་དེབ་དངོས་སུ་དཔར་སྐྲུན་བྱས། ད་སྐབས་མོའི་སྒྲུང་རྩོམ་ཁ་བ་བབས་རྗེས་ཕ་ཡུལ་མིག་ལམ་དུ་འཆར་བྱུང་ཞེས་པ་བཀོད་ཡོད་པས། ཀློག་པ་པོ་ལྷན་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་རོགས་གནང་བ་ཞུ་ཞུ། 

        ཁ་བ་བབས་རྗེས་ཕ་ཡུལ་མིག་ལམ་འཆར་བྱུང་།


雪后,故乡在眼前


韩玲


        12月15日晚,干冬的金川下起了入冬以来的第一场雪。 清晨,已有好多友人在微信上晒着自己所亲见的“雪”。拉开窗帘,雪花还在茫茫白洁处穿梭,轻舞飞扬,飘飘洒洒。只是一夜,眼前就已是万树开花,山川铺银。

        咏雪的文字已然太多,吟雪言志、借雪抒情,婉约或者豪放,古今中外,名人大家,雪一直都在他们的文字里飞扬。我间或也写过关于雪的文字,盼雪、下雪或者雪中,却始终没有走出具象。

        这样一场大雪隔了四年不期而至,除心中溢满喜悦,我竟无从表达,只在雪中走着,一个人也好两个人也罢,在雪中,安静的走,试图这样就能与雪中万物一同融化。

        雪覆盖了整个河山,游走在山里,扑入眼帘的山川河流,大景小物都被一场雪装饰得很干净。在这片白雪中我看见了柿子,被白雪包裹的柿子,又红又圆的柿子,红白相偎,美得炫目,美得从容,美得晶莹。狗尾巴草,干枯了的狗尾巴草在雪中保持着挺立,雪落在她身上,也只是一弯笑眼,青绿与干枯不过只是换了个颜色而已。倔强的不肯凋谢的玫瑰与冬雪竞艳,一朵艳红惹人生怜的出现在皑皑白雪中,常青的松柏树上也挂满了白雪……大自然中有很多景象都是神奇的,它们用自己的生命和语言,给我们启示,只在你安静的时候聆听。

        伫立山高处,清亮亮的大渡河畔是我的老家,巍峨的叶尔基寺在一片彩色的巾幡中迎白雪飞舞,这一刻,大气与秀丽都在它的身上。对面山上雪铺就的层层梯田拾级而下,层层依偎, 象一幅充满厚重感不需任何装饰的油画。万亩梨树上挂满了毛绒绒亮晶晶的雪条儿,蔚为壮观。唐代诗人岑参的作品《白雪歌送武判官归京》中的那句被人用滥了的句子“忽如一夜春风来,千树万树梨花开”依然是百用不厌,但相比这个场景我更喜欢“中军置酒饮归客,胡琴琵琶与羌笛。”,不要送别的哀怨与缠绵,我希望在这个冰冷的冬季有人置酒迎客归的温暖。

        是的,在故乡面前我已然是一个客人了。时间让我与家园产生了隔阂,擦肩而过的青年并不熟识,老一辈的都客气的说你来了。是的,我已然成为一个过客。纵然我一直试图与我的老家融为一体,我一直在心里融为一体的老家其实已渐行渐远,而我也终将慢慢的沦为一个无根的人,尽管我和冬天的老家一样萧瑟疲惫。

       为了弥合这份疏远,在雪天的老家置了一场属于冬天的火锅与烤酒,给冬冷添置一份温暖。七八个人围炉吃喝,炭火火光同烤酒一起上脸,映红了脸膛,一个个承载着欲望的动物的尸体或者植物尸体的名字从我耳边掠过奔向沸腾着的火锅,在艳红的辣椒里翻滚扑腾,突然就不合适宜的想起了商震的诗《冷水澡》,我从无中来/你也是,他们也是/无,是一切的祖先/不把水冻僵/冰就得不到承认/ 你疼了,才能感受我的力量/你啃食着我/他们啃食着你/我的獠牙也沾着血迹/我和你,和他们/是狮子和羊、羊和草、草和水、水和狮子/想明白这些时/已说不清该有还是该无/想明白这些/每夜都睡在冰上。

        在觥箸交错的迷离里突然明白了,顿悟了。一颗失了初心的柿子就算经历了昼夜轮回热烤冷冻也不会甜在时光里。不如安静的等一场雪,等一场更大更美的雪……


3.jpg


4.jpg

པར་དབང་ནི་རྔ་བའི་གསར་འགྱུར་དྲ་བར་དབང་བས་གན་རྒྱ་དང་དབང་ཆ་སྤྲད་མེད་ཚེ་དྲ་ཐོག་ནས་ཕབ་མི་ཆོག

ཐོ་བདག་དབང་ཁྲོན་ ICP ཐོ་ཨང་ 11000567

འབྲེལ་གཏུག་ཁ་པར། 0837-2836568     ཡིག་སྒམ། abazwqmt@163.com

ལག་རྩལ་སྡེ་ཁག སི་ཁྲོན་ཧྲེན་ཀྲུའུ་ཡ་ཡུན་ཚན་རྩལ་ཚད་ཡོད་ཀུང་སི།